TEİAŞ’ın lisanssız RES-GES haritasında 15 iletim bölgesinin 11’inde kapasite sıfır; kalan 38,3 MW, sanayinin öz üretiminde bağlantının önemini gösteriyor.
Türkiye Elektrik İletim AŞ’nin (TEİAŞ) 30 Eylül 2026 tarihli verileri, lisanssız rüzgâr ve güneş yatırımları için iletim seviyesinde ayrılan kapasitenin büyük bölümünün artık kalan kapasite haritasında yer almadığını gösteriyor. Şubat ayındaki Kurul Kararı ekinde 1.500 MWe olarak belirlenen kapasiteye karşılık, son haritada dört bölgede toplam 38,3 MWe bulunuyor. Yeşil Haber’in iki belgeyi karşılaştırarak yaptığı hesaba göre kalan miktar, başlangıç kapasitesinin yaklaşık yüzde 2,55’i.
Bu sonuç, Türkiye’de bütün yenilenebilir enerji yatırımlarına yalnızca 38,3 MW yer kaldığı anlamına gelmiyor. Verinin kapsamı, ilgili karar çerçevesindeki iletim gerilim seviyesinden bağlanacak lisanssız RES-GES başvuruları. Ancak bu başvuru yolu açısından bağlantı yerinin ve tahsis koşullarının yatırım kararındaki ağırlığını görünür kılıyor.
Kalan kapasite dört bölgede toplanıyor
TEİAŞ’ın 30 Eylül duyurusuna eklenen haritada üçüncü bölgede 5 MWe, sekizinci bölgede 5,4 MWe, on birinci bölgede 14,1 MWe ve on ikinci bölgede 13,8 MWe yer alıyor. Diğer 11 bölgenin her birinde kalan kapasite sıfır.
TEİAŞ kapasite tahsisi verilerine göre, 30 Eylül 2026 itibarıyla iletim seviyesinde dört bölgede toplam 38,3 MWe kaldı. Değerler bölge toplamıdır. Kaynak: TEİAŞ.
| İletim bölgesi | Haritadaki iller | Kalan kapasite (MWe) |
|---|---|---|
| 3 | Kocaeli, Sakarya, Düzce, Bolu, Bilecik, Eskişehir, Ankara | 5,0 |
| 8 | Konya, Karaman | 5,4 |
| 11 | Ordu, Giresun, Trabzon, Rize, Artvin, Ardahan, Kars, Iğdır, Ağrı, Erzurum, Erzincan, Bayburt, Gümüşhane, Sivas, Tokat, Tunceli | 14,1 |
| 12 | Malatya, Elazığ, Bingöl, Adıyaman | 13,8 |
| Diğer 11 bölge | 1, 2, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 13, 14 ve 15 | 0 |
| Toplam | 38,3 | |
Kaynak: TEİAŞ, 30.09.2026 kalan kapasite haritası. Değerler bölge toplamıdır; listedeki her il için ayrı kapasite veya belirli bir bağlantı noktasında garanti edilmiş bağlantı hakkı değildir.
On birinci ve on ikinci bölgelerin toplamı 27,9 MWe; bu da kalan kapasitenin yaklaşık yüzde 72,8’ine karşılık geliyor. İstanbul, Bursa ve İzmir’in bulunduğu bölgelerde ise bu tahsis kapsamındaki kalan değer sıfır. Ülke toplamına bakmak, yatırımcının bulunduğu yerdeki bağlantı durumunu açıklamaya yetmiyor.
Yeni olan, dokuzuncu bölgedeki son 0,4 MW’ın tahsisi
31 Ağustos tarihli önceki harita toplam 38,7 MWe gösteriyordu. Eylül sonundaki haritada dokuzuncu bölgenin 0,4 MWe olan değeri sıfıra inerken kapasitesi kalan diğer dört bölgenin değerleri değişmedi. Bu nedenle veriyi bir ayda yaşanan büyük bir kapasite kaybı olarak okumak doğru olmaz: Son güncelleme, zaten sınırlı olan tahsis alanının bir bölgede daha kapanmasını gösteriyor.
Ağustos değerlendirme raporundaki tek satır, dokuzuncu bölgede 1652453 evrak kayıt numarasıyla yer alıyor. Üretim ve tüketim aynı yerde; başvuru Yönetmeliğin 5’inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi kapsamında. Başvuru 0,4 MWe üzerinden kapasite tahsis hakkı kazanmış olsa da rapor, sistem bağlantı görüşünün Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün görüşü doğrultusunda verileceğini belirtiyor.
Dolayısıyla kayıt, devreye alınmış bir santral veya tamamlanmış bağlantı izni olarak sunulamaz. Raporda yatırımcının adı ve proje ili de açıklanmıyor. Dokuzuncu bölge haritada Aksaray, Nevşehir, Niğde ve Kayseri’yi kapsıyor; bölge numarası tek başına projenin bu illerden hangisinde olduğunu kanıtlamıyor.
Dağıtım seviyesindeki 623,94 MW başka bir tabloyu anlatıyor
TEİAŞ, 1 Ekim 2026’da ayrı bir lisanssız üretim duyurusu daha yayımladı. Buradaki kapsam, dağıtım gerilim seviyesinde transformatör merkezi bazlı kalan güneş ve rüzgâr kapasitesi. Yeşil Haber’in 19 sayfalık tablonun güncel kapasite sütununu toplamasıyla hesapladığı değer 623,94 MWe.
İletimdeki 38,3 MWe ile dağıtımdaki 623,94 MWe, farklı bağlantı seviyeleri ve farklı coğrafi tahsis birimleri üzerinden açıklanıyor. Bu nedenle bir yatırımcı için birbirinin yerine geçebilen iki serbest kapasite havuzu olarak değerlendirilemez. Projenin bağlantı seviyesi, ilgili trafo merkezi ve teknik değerlendirmesi belirleyici olmaya devam ediyor.
Dağıtım tablosunda kapasite bulunması, iletim seviyesindeki bir başvurunun otomatik olarak buraya taşınabileceğini göstermiyor. Aynı şekilde iletim haritasındaki sıfır değeri de bir ilde bütün çatı, dağıtım veya lisanslı üretim seçeneklerinin kapandığı sonucunu vermiyor.
Tahsis önceliği, üretim ve tüketimin yakınlığını öne çıkarıyor
26 Şubat 2026 tarihli ve 14353 sayılı Kurul Kararı, iletim başvurularında aynı ölçüm noktasındaki 5/1-ç başvurularını ilk sıraya koyuyor. Onu aynı ölçüm noktasındaki 5/1-h başvuruları; ardından aynı trafo merkezi, aynı iletim bölgesi ve farklı iletim bölgesi ilişkilerine dayalı başvurular izliyor. Kararın III’üncü maddesi, aynı ölçüm noktasında üretim-tüketimi bulunan ve sisteme verilen ihtiyaç fazlası enerji için ödeme yapılmayacak başvuruların önceliğini ayrıca açıklıyor.
Yeşil Haber’in değerlendirmesine göre bu sıralama, sanayicinin yatırım hesabında üretim tesisinin tüketimle ilişkisinin daha baştan ele alınmasını gerektiriyor. Güneş veya rüzgâr kaynağının verimi kadar, elektriğin nerede tüketileceği ve hangi başvuru kategorisinde değerlendirileceği de projenin uygulanabilirliğini etkiliyor.
Öz tüketim odaklı bir yatırımın ekonomik hesabında üretim ile tüketimin saatlik uyumu önem kazanır. Yalnız yıllık üretim tahmini üzerinden yapılan bir değerlendirme, işletmenin kullanamayacağı üretimin gelir varsayımını veya bağlantı koşullarını açıklamaya yetmez. Bu dosyadaki belgeler proje bazında üretim profili, yatırım maliyeti veya tasarruf hesabı sunmadığı için belirli bir geri ödeme süresi çıkarmak mümkün değil.
Şebeke yatırımının ölçüsü, sanayiciye açılan kullanılabilir bağlantı olmalı
Bu harita, Yeşil Haber’in daha önce ele aldığı mevcut şebekeden daha fazla bağlantı sağlanması ve transformatör tedarik süreleri dosyalarına yerel bir gösterge ekliyor. Ancak sıfır kapasitenin her bölgede hangi teknik veya idari kısıttan kaynaklandığını açıklamıyor. Bu yüzden haritadaki bütün sıfırları tek başına hat veya trafo yetersizliğine bağlamak da mümkün değil.
Yeşil Haber’in bu verilerden çıkardığı izleme önerisi, kapasite duyurularının üç sonuçla birlikte değerlendirilmesi: Tahsis hakkı verilen projelerin bağlantı görüşüne ulaşma süresi, bu projelerin işletmeye dönüşme oranı ve yeni yatırımlarla ya da işletme iyileştirmeleriyle açılan ilave bağlantı kapasitesi.
Kalan kapasitenin azalması, daha önce ayrılmış bir tahsis alanının kullanıldığını gösteren bir sinyal olabilir; fakat bundan aynı miktarda temiz elektriğin üretildiği sonucu çıkmaz. Dönüşümün sanayici açısından ekonomik karşılığı, bağlantı hakkının öngörülebilir bir takvimde fiili üretime ve doğrulanabilir elektrik tasarrufuna dönüşmesiyle ölçülebilir.
Yöntem ve kapsam
İletim için 26.02.2026 tarihli 14353 sayılı Karar’ın ekindeki 1.500 MWe haritası, 31.08.2026 ve 30.09.2026 kalan kapasite haritaları karşılaştırıldı. 38,3 / 1.500 × 100 = %2,55; (14,1 + 13,8) / 38,3 × 100 = %72,8. Bunlar Yeşil Haber hesaplamalarıdır. Başlangıç ve kalan kapasite arasındaki 1.461,7 MWe fark, işletmeye alınmış güç olarak kullanılmadı. Dağıtım toplamı, 01.10.2026 tablosundaki 1.130 sayısal kapasite hücresinin her biri bir kez toplanarak hesaplandı; birleşik hücreler mükerrer sayılmadı. Duyuru tarihleri, başvuruların ait olduğu ay ve işletmeye giriş tarihleri birbirinden ayrıldı.
İlgili haberler
- Şebekede 330 GW’a kadar ek bağlantı: Türkiye mevcut hatlardan ne kazanabilir?
- Transformatör tedarikinde 5 yıla varan bekleme: Türkiye’nin üretim ve şebeke gündemi
- Türkiye elektrik iletiminde 28 milyar dolar yatırım öngörüyor
- TEİAŞ ve Dünya Bankası: 750 milyon dolarlık akıllı şebeke finansmanı
View this post on Instagram
© 2026 Yeşil Haber