8 Kasım raporu, gelişmekte olan ülkelere dış finansmanın 2035’te ulaşabileceği düzeyi politika ve yatırım koşullarına bağlı olarak hesaplıyor.
COP30 Başkanlığının 8 Kasım’da açıkladığı uygulama raporu, gelişmekte olan ülkelere yönelen yıllık dış iklim finansmanının 2035’te yaklaşık 1,27–1,41 trilyon dolara çıkabileceğini hesaplıyor. Bu sonuç, raporda belirlenen politika ve yatırım müdahalelerinin uygulanmasına bağlı; imzalanmış yeni bir finansman paketi değil.
Mevcut gidişat senaryosunda aynı 2035 yıllık dış finansman akışı 458–461 milyar dolar düzeyinde kalıyor. Raporun 57. sayfasındaki karşılaştırma, iki yolu 2024–2035 döneminde yan yana gösteriyor. Rakamlar bugünün gerçekleşmiş finansmanı, yıllar boyunca birikmiş toplam veya dünyadaki bütün iklim yatırımları olarak okunmamalı.
Koşullu yolun daha ayrıntılı toplamı 2035 için yıllık 1.273–1.410 milyar dolar. Hesap, kamu kaynakları, özel sermaye ve karbon piyasaları gibi kanalları birlikte ele alıyor. Kaynakların nasıl harekete geçirildiği ve hangi bölümünün gelişmekte olan ülkelere yöneltildiği, sonuç üzerinde belirleyici varsayımlar arasında.
Raporda hibeler ve imtiyazlı finansmanın güçlendirilmesi, özel yatırımların yönlendirilmesi, Güney–Güney iş birliği, özel çekme haklarının kullanımı ve yenilikçi gelir kaynakları değerlendiriliyor. Karbon piyasaları için tahminler de gelecekteki talep, fiyat ve yöntem farklılıklarına duyarlı. Olası gelirlerin tamamının otomatik olarak uluslararası iklim finansmanına dönüşeceği varsayılmıyor.
Önerilen 5×5 uygulama çerçevesi, beş finansman eylem alanını uyum ve kayıp-zarar, temiz enerjiye erişim ve dönüşüm, doğa, tarım-gıda ve adil geçiş öncelikleriyle ilişkilendiriyor. Ülke öncülüğündeki yatırım planlaması, dönüşümleri hızlandıran ortaklıklar ve gerekli finansman bileşimi üç uygulama sütununu oluşturuyor. Kentler ayrıca kesişen bir odak olarak ele alınıyor.
Climate Policy Initiative ile geliştirilen Climate Finance Action Compass ise ölçek, hız, erişim ve etki üzerinden ilerlemeyi izlemek için öneriliyor. Nicel göstergeler ile nitel politika ve kurum bilgilerini birlikte kullanıyor; veri yetersizliğinin de görünür kılınması amaçlanıyor. Bu araç, paranın zaten teslim edildiğini gösteren bir ödeme kaydı değil.
2035’e kadar yılda en az 1,3 trilyon dolar hedefi daha önceki COP29 ve COP30 sürecinden geliyor. Yeni rapor, bu hedefin hangi uygulama adımlarıyla desteklenebileceğine ilişkin gönüllü başkanlık katkısı. Senaryo, yeni ülke taahhüdü, bağlayıcı COP31 kararı veya finansmanın kesinleştiği güvencesi olarak sunulmuyor.
