Stanford araştırmacılarının 14 Ekim 2026’da Science Advances’ta yayımlanan çalışması, sağlıklı mercan parçalarıyla doğrudan temasın ağarmış parçaların toparlanmasını hızlandırabildiğini gösterdi. Daniel S. Collins ve çalışma arkadaşları, aynı genetik kökenden gelen sağlıklı ve ağarmış mercan parçalarını laboratuvarda eşleştirdi.
Ana deneyde birbirine temas eden beş ağarmış parça tamamen toparlandı. Aralarında birkaç milimetre boşluk bırakılan diğer beş parça ise ağarmış halde kaldı ve daha sonra doku kaybı ile ölüm görüldü. Sağlıklı parçadan gelen simbiyotik algler, temas eden ağarmış parçaya birkaç gün içinde geçti. Bazı deneylerde kısa süreli temasın ardından parçalar ayrıldığında da toparlanma sürdü.
Stanford’un açıklaması, yöntemin genetik olarak özdeş sağlıklı bir parça gerektirdiğini vurguluyor. Farklı genetik kökenden mercanlarda aynı doku kaynaşması sağlanmıyor. Sonuç bir laboratuvar bulgusu; her ağarmış koloni için sağlıklı eş gerektiğinden, bütün bir resifte uygulanabilir bir kurtarma yöntemi olarak sunulmuyor.
